هم آماده باش ، هم تیکه پارم.

زیاد نوشتم،پاک شد،مثل سرعت پاک شدن اطلاعات از مغزم.

خلاصش،

بهم ریخته ام.

تا هفته دیگه ۴۰ گیگ نت دارم.چند تا فیلم و سریال درست حسابی بگید دانلود کنم.(منظورم کیدرامای آبکی نیست)

به کمک نیاز دارم،به کمک نیاز دارم.

‌

مامان ببخش که پسرت امسال نتونست ازت تشکر کنه.ببخش که نتونست برات کادو بگیره.ببخش که سر به راه نیست و لحظه لحظه ی بودنش واست عذابه.

قول میدم همه چیو رو به راه می کنم،قول میدم سال بعد رو سفید برگردم.

دیگه حافظ هم فهمیده=)

ی ماه و نیم دیگه قسطم تموم میشه و میتونم برم سراغ خرید کتاب.

 منی که اونقدر ولخرج بودم ۶ ماهه سفت و سخت مشغول پس اندازم.

امتحان فیزیک و ریاضی رو که بدم،وقت بیشتری رو میزارم پای زمین شناسی.

خلاصه که حالم خوبه، کسی نگران نشه لطفا!(فقط المپیادیا میفهمن.)

یادم میمونه

همه ی این هارو یادم میمونه تا روزی که بزنم تو دهنت و بگم ازت قوی تر بودم

مغزم بهم ریخته ست

دست به طلا میزنم خاکستر میشه

تمرکز ندارم

-اگه تو شرایط من بودی تا همینجاشم دووم نمیاوردی

نمیخوام برگردم

باید یادم بمونه که کیا بهم تیکه میندازن،همونایی که سال قبل جواب سلامشونو نمیدادم

باید یادم بمونه

یادم بمونه..

پس اون آلیتایی که سعی می کرد همه رو نجات بده کجا رفت؟

کاش این لکاته های بی وجود می فهمیدن،وقتی پاشون رو از زندگیم قلم کردم،دیگه حق ندارن برگردن و برینن به اعصاب من.

نیمی از تنش های این چند ماهه ی من بابت این آدمِ گربه صفت بوده و بعد از مدت ها که رو پای خودم ایستادم و با شایعاتی که پشت سرم بود کنار اومدم،حالا خودش برگشته.

خیلی خراب کردم،بیشتر از اینا به خودم بدهکارم ، که باز هم بیوفتم تو سرازیری و رسم هر ساله رو تکرار کنم.بیشتر از اینا کار دارم،باید جواب پس بدم، باید به خودِ سال بعدم جواب پس بدم.

من آیندم و نمیسپرم به این احمقی که با هرز رفتن این موجودان نجس خودشو گم میکنه.ایندمو نمیسپرم دست کسی که بعد ۶ مرحله ازمون هنوز ترازش بالای ۸۰۰۰ نیومده،کسی که بعد ۷ ماه تمرین هنوز تو فایتش نفس کم میاره.

انقدر تو آینه می گردم تا پیداش کنم.اونی و که قراره با افتخار به منِ سال بعد جواب بده و بگه 'دیدی چطوری دهنشونو سرویس کردم؟'

صبح داشتم می گفتم ، هر روز دارم مرگم رو عقب میندازم،که شاید روزی بفهمم.

دیگه بسه.