هم آماده باش ، هم تیکه پارم.

هم آماده باش ، هم تیکه پارم.

خدا ام بزنم زمین سر پام سریع

ی کاری دارم با تاخیر میام.

تنها چیزی که می دونم اینه که هیجان زده ام.

دیروز با بچه ها بیرون بودیم.ذهنم می گفت بیا دوباره خودمون رو سانسور کنیم ، تا زمانی که باعث میشه سالم بمونی لازمه. بعد از خداحافظی پر از سرزنش بودم. حقیقت انقدر دردناکه؟ دیشب به پسرم می گفتم از خودم متنفرم که انقدر ترسو ام. می گفت بی خیالش شو.د اگه می تونستم که به تو نمی گفتم.

شاید دورانش گذشته. شاید دارم توی همون جاده ای راه می رم که میرسه به نقطه ی "فراموش کردن اینکه اسمشو با کدوم پ می نویسن." (اره، فقط ی دونه پ داریم.) هیچ چیز نمی تونه این حفره ی عمیق رو پر کنه.کتاب ها ، خانواده ، محبت های تو خالی از سمت اطرافیان ، هیچ چیز. شاید هم من توی هیچ چیز دنبال همه چیز می گردم.شاید همه ش تو همین نیستی بی سر و ته خلاصه شده.کاش می شد شاید هارو دور بریزم. کاش از همه چیز اطمینان داشتم. کاش انقدر درمونده نبودم.راستی ، کاش ها رو دور بریزم یا شاید ها رو؟ 

از تجربه کردن چنین اشتباهی پشیمون نیستم. اون برای اشتباه بودن بیش از حد قشنگ بود، برای امیدوار بودن اما خیلی دیره. 


فارغ از درگیری های ذهنی و اضطراب شدیدی که دوباره دارم تجربه می کنم این ماه به جواب های جالبی رسیدم. اینکه جمع و جور کردن مبحث به اون سنگینی توی یک ماه ممکن نیست. دقیقه نودی بودن ، هیچ چیز رو درست پیش نمیبره و من معتاد لحظات اخرم.اینکه پولاریسم هم با وجود انعطاف پذیر بودنش مناسب عقیده ی من نیست و همچنان باید با اطرافیانم بحث کنم. اینکه عقاید مذهبی اونها از فقر امید میاد.حتی اینکه شاید لازم نباشه چیزی رو اثبات کنم.هر چقدر حقیقت رو فریاد بزنم، چشم های کور اونها نمی تونه"واقعیت" رو ببینه. 


 دوره جدید داره شروع میشه، از ۵ و نیم اینجاییم. دلم برای فضای کارگاه ها و سرسبزی اینجا تنگ شده بود. به خواب احتیاج دارم، قهوه جوابگو نیست. تو کلاس نشستم. طبق معمول اومدم میز اول چون حوصله هیچکس رو ندارم.حتی با چشم بسته هم میشه تشخیص داد. توی ارتباط برقرار کردن با ادمها چه حضوری و چه مجازی ی فاجعه به تمام معنا ام. در حدی که با هر پیام و هر کلمه تمام توانمو از دست می دم.راستی،کامپیوتر های اینجا خیلی جدیدن=) کیس های باحالی داره. فضای کلاس خیلی جالب تر از دوره عکاسیه.یکم خیطه ، مدرک پیشرفته رو دارم و دوباره اومدم نشستم سر مقدماتی=)

ی نفر اینجاست که تو ورلد اسکیلز ۲۰۲۰ دیپلم افتخار گرفته. دیدنش باعث میشه بربخوره بهم؟ ی همچین حسی.

-صبح به صبح جنگه این روزا.

1402/5/14 08:19 !Interrupted 0 نظر2 پسند
قدرت گرفته از بلاگیکس ©
© هم آماده باش ، هم تیکه پارم.